در سال 1241 ه.ق در كاشان فرزندى به دنيا آمد كه از ناحيه پدر نوه مولى احمد فاضل نراقى و از جهت مادر نوه محقق قمى بوده وى كه از جهت وراثت زمينه فضل و كمال را داشت با جديت به تحصيل علوم اسلامى همت گماشت تا اينكه مدتى كوتاه دانشمندى كامل در فقه و اصول و حتى ادبيات عرب شد و از پدر علامهاش عبد الصاحب اجازه نقل روايت دريافت نمود. (1)
در لباب الالباب درباره وى آمده است:
«كان بنفسه عالما فاضلا كاملا في علوم العربية فصيحا بليغا في الغاية محققا مدققا في الفقه و الاصول و كان حفيفا بان يقرن فى قرن الفحول و من مصنفاته كتاب معتضد الشيعه» و «شرح على الخطبة الغديرية» (2)
او دانشمندى فاضل و كامل در دانش عربى و فصاحت و بلاغت و محققى دقيق در فقه و اصول بود كه از فحول علما به حساب مىآمد. تأليفات ايشان عبارتند از: «معتضد الشيعه» و «شرح على الخطبة الغديرية»
اين دانشمند بزرگ شيعه در سال 1288 در سن 47 سالگى دار فانى را وداع گفت.
پىنوشتها:
.1 لباب الالقاب ص 103 و 104
.2 همان