بدان كه توبه نخستين مقام از مقامات دين، و سرمايه سالكان راه، و كليد استقامتخواستاران ايمان، و سرآغاز تقرب به پروردگار عالميان است.و ستايش آن عظيم و فضيلت آن بسيار است، خداى تعالى مىفرمايد:
«ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين» (بقره، 222)
«خدا توبه كاران را دوست دارد و پاكيزهكاران را دوست دارد» .
و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «توبه كننده دوستخداست، و تائب از گناه مانند كسى است كه اصلا گناه نكرده است» .
و امام باقر عليه السلام فرمود: «ان الله تعالى اشد فرحا بتوبة عبده من رجل اضل راحلته و زاده فى ليلة ظلماء فوجدها، فالله اشد فرحا بتوبة عبده من ذلك الرجل براحلته حين وجدها» «خداى تعالى شادتر استبه توبه بنده خود از مردى كه در شب تاريك در بيابانى مركب و توشه خود را گم كرده باشد و ناگاه آن را بيابد» .
و فرمود: «التائب من الذنب كمن لا ذنب له و المقيم على الذنب و هو مستغفر منه كالمستهزىء» «توبه كننده از گناه مانند كسى است كه گناهى ندارد، و كسى كه در گناه بماند در حالى كه آمرزش بخواهد همچون مسخره كننده است» .
و امام صادق عليه السلام فرمود: «ان الله يحب من عباده المفتن التواب» . «خدا از بندگان خود آن را كه در فتنه (گناه) افتد و توبهگر باشد دوست دارد» .
و فرمود: «اذا تاب العبد توبة نصوحا، احبه الله فستر عليه» «چون بنده توبه نصوح كند، خدا او را دوست دارد و گناه او را مىپوشاند» ، شخصى پرسيد:
چگونه مىپوشاند؟ فرمود: «ينسى ملكيه ماكانا يكتبان عليه، و يوحى الى جوارحه و الى بقاع الارض ان اكتمى عليه ذنوبه، فيلقى الله - عز و جل - حين يلقاه و ليس شىء يشهد عليه بشيء من الذنوب» «آن گناه را از ياد دو فرشتهاى كه مىنويسند مىبرد، و به اعضاء و جوارح او و به زمينى كه در آن گناه كرده وحى فرمايد كه گناهان او را بپوشانيد، پس خداى عز و جل را در حالى ملاقات كند كه چيزى نيست كه گناهى را بر او شهادت دهد» .
و فرمود: «خداى عز و جل سه خصلت را به توبه كنندگان عطا فرموده است كه اگر يكى از آنها را به همه اهل آسمانها و زمين عطا مىفرمود به سبب آن نجات مىيافتند، خداى تعالى مىفرمايد:
«الذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يؤمنون به و يستغفرون للذين آمنوا ربنا وسعت كل شىء رحمة و علما فاغفر للذين تابوا و اتبعوا سبيلك - الى قوله - و ذلك هو الفوز العظيم» (مؤمن، 7- 9)
«آنان كه حامل عرشند و آنها كه پيرامون آنند به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه ايمان آوردهاند آمرزش مىخواهند، پروردگارا همه چيز را به رحمت و علم خويش فراگرفتى، پس كسانى را كه توبه آورده و راه تو را پيروى كردهاند بيامرز...و رستگارى بزرگ همين است» .
و مىفرمايد:
و الذين لا يدعون مع الله الها آخر و لا يقتلون النفس التى حرم الله الا بالحق و لا يزنون و من يفعل ذلك يلق اثاما، يضاعف له العذاب يوم القيامة و يخلد فيه مهانا، الا من تاب و آمن - الى قوله - و كان الله غفورا رحيما» (فرقان، 68- 70)
«و آنان كه با خداى يكتا خدائى ديگر را نمىخوانند و انسانى را كه خدا محترم داشته [و خونش را حرام شمرده] جز بحق نمىكشند و زنا نمىكنند، و هر كه چنين كند عقوبتبيند، روز رستخيز عذابش دو برابر شود و در آن به خوارى جاويد خواهد ماند مگر آنكه توبه كند و مؤمن شود...و خدا آمرزنده و مهربان است» .
و امام موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود: «از بندگان آنكس نزد خدا محبوبتر است كه بازگشت كننده بسوى خدا و توبه گر باشد» .