حسد و مذمت آن - انگيزههاى حسد - بين علما و عارفان حقيقى نسبتبه يكديگر حسد نيست - آن اندازه از حسد كه دفع و نفى آن واجب است - نصيحت - آزردن و اهانت - خوددارى از ايذاء - مذمت ظلم - عدل - ترساندن مؤمن - شاد كردن مؤمن - ترك كمك به مسلمين - بر آوردن حاجات مسلمين - مداهنه در امر به معروف - كوشش در امر به معروف - وجوب و شروط آن - در امر به معروف عدالتشرط نيست - مراتب آن - آنچه سزاوار است كه امر كننده رعايت كند - انواع منكرات - دورى كردن - الفت گرفتن - قطع رحم - صله رحم - مراد از آن - آزردن پدر و مادر و سرپيچى از آنان - نيكى به آنان - حق همسايه - حدود همسايگى - جستجوى عيوب و لغزشها - عيب پوشى - فاش كردن راز - پوشيدن راز - سخن چينى - بدگوئى - فساد كردن ميان مردم - اصلاح - شماتت - ستيزه (مراء) - علاج آن - خوش سخنى - استهزا و مسخره كردن - مزاح - مزاح مذموم - غيبت - غيبت منحصر به زبان نيست - انگيزههاى آن - مذمت غيبت - مجوز (روا كننده) هاى غيبت - كفارههاى آن - بهتان - مدح - دروغ - ذم آن - مجوزهاى آن - توريه (چيزى را اراده كردن و خلاف آن را ظاهر كردن) و مبالغه - شهادت دروغ - علاج دروغ - راستگوئى و ستايش آن - انواع صدق - زبان پر زيانترين اندامهاست - خاموشى - حب جاه - ذم آن - جاه از مال محبوبتر است - انسان از داشتن جاه ناچار است - دفع اشكال - كمال حقيقى در علم و جاه و مال - علاج حب جاه - گمنامى - مراتب حب مدح - اسباب آن - علاج آن - ضد حب مدح - ريا - مذمت آن - اقسام آن - تاثير ريا بر عبادت - شادى به سبب اطلاع مردم بر عبادت - متعلقات ريا - انگيزههاى آن - رياى آشكار و پنهان - ريا چگونه عمل را تباه مىكند - شائبههاى ريا كه عمل را باطل مىكند - علاج ريا - وسوسه به ريا - اخلاص - ستايش آن - آفات آن - نفاق.