و از آنهاست:

غدر و خيانت

در مال يا ناموس يا آبرو و حرمت كسى.و از افراد و مصاديق آن پنهانى مال مردم را خوردن، و حبس مال ديگرى بدون تنگدستى، و كم فروشى، و غش در معامله و غير اينها از قبيل پنهان كردن عيب كالا بر خريدار و فريب و تزوير و ناراستى.

و اين همه از خباثت قوه شهويه و رذائل هلاك كننده آن است.و در مذمت‏خيانت اخبار بسيار وارد شده، و همه آنچه بر نكوهش تجاوز به حقوق مردم و گرفتن اموال آنان بدون رضايتشان دلالت دارد بر ذم خيانت نيز دلالت دارد.

ضد خيانت، امانت است، و در ستايش و فضيلت و فوائد آن اخبار بسيار رسيده است.امام صادق عليه السلام فرمود: «ان الله عز و جل لم يبعث نبيا الا بصدق الحديث و اداء الامانة الى البر و الفاجر» «خداى عز و جل هيچ پيغمبرى را مبعوث نفرمود مگر با راستگوئى و اداى امانت‏به نيكوكار و بدكار» .

و فرمود: «لا تغتروا بصلاتهم و لا بصيامهم، فان الرجل ربما لهج‏بالصلاة و الصوم حتى لو تركه استوحش، و لكن اختبروهم بصدق الحديث و اداء الامانة‏» .

«به نماز و روزه مردم فريب نخوريد، چه بسا كه مردى چنان به نماز و روزه شيفته و فريفته مى‏شود كه اگر آن را ترك كند وحشت مى‏كند، و ليكن آنان را به راستگوئى و اداى امانت‏بيازمائيد» .

و فرمود: «انظر ما بلغ به على عليه السلام عند رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فالزمه، فان عليا عليه السلام انما بلغ ما بلغ به عند رسول الله صلى الله عليه و آله بصدق الحديث و اداء الامانة‏» (1)

«بنگر كه به چه چيز على عليه السلام در نزد رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم به مرتبه‏اى كه داشت رسيد و ملازم آن باش، همانا على عليه السلام به راستگوئى و اداى امانت‏به آن مقام رسيد» .

و فرمود: «ثلاث لا عذر فيها لاحد: اداء الامانة الى البر و الفاجر، و الوفاء بالعهد الى البر و الفاجر، و بر الوالدين، برين كانا او فاجرين (2) » .

«سه چيز است كه در آنها عذرى براى هيچ كس نيست: اداء امانت‏به نيكوكار و بد كردار، و وفاى به عهد و پيمان نسبت‏به نيكوكار و بدكار، و نيكى با پدر و مادر، خوب باشند يابد» .

و فرمود: «كان ابى يقول: اربع من كن فيه كمل ايمانه، و ان كان من قرنه الى قدمه ذنوبا لم ينقصه ذلك، و هى: الصدق، و اداء الامانة، و الحياء، و حسن الخلق (3) » .

«پدرم مى‏فرمود: چهار چيز است كه در هر كه بوده باشد ايمانش كامل است، و اگر از سر تا پايش گناه باشد نقصى به او نرساند و آنها راستگوئى و امانتگزارى و حيا و حسن خلق است‏» .

و فرمود: «اهل زمين مادام كه [از خدا] بترسند و امانتگزار باشند و به حق عمل كنند مورد رحمت‏خواهند بود» .

به آن حضرت عليه السلام عرض كردند: «زنى است در مدينه كه مردم دختران خود را نزد او مى‏گذارند كه تربيت و اصلاح كند، و با اين حال (يعنى با اينكه درآمدش زياد نيست) كسى را مانند او پر روزى نديديم.فرمود: آن زن راستگوست و امانت را ادا مى‏كند، و اينها روزى را [به طرف آدمى] جلب مى‏كند» .

و اخبار در فضيلت امانت‏بسيار است.لقمان گفت: «من به اين مرتبه از حكمت نرسيدم مگر با راستگوئى و اداى امانت‏» .و هر كه در مذمت‏خيانت و رسوائى و ننگ دنيوى و عذاب اخروى آن نيك بينديشد، و در فضيلت امانتگزارى و خير دنيا و سعادت آخرت آن تامل كند، ترك خيانت و پذيرفتن صفت امانت‏بر او آسان خواهد شد.

پى‏نوشت‏ها:

1. اين سه حديث را با «بحار» : 2 مج 15/123- 124، باب صدق و لزوم اداء امانت، و «كافى‏» : باب صدق و اداء امانت، و «وسائل‏» : كتاب وديعه باب 1 تصحيح كرديم.

2. اين حديث در «كافى‏» باب نيكى به پدر و مادر، از امام باقر (ع) روايت‏شده و در آن چنين آمده است: «ثلاث لم يجعل الله عز و جل لاحد فيهن رخصة..» ولى در «وسائل‏» ، كتاب وديعه باب 2، از «كافى‏» عبارت متن روايت‏شده است.

3. اين حديث در «كافى‏» باب حسن خلق از امام صادق (ع) روايت‏شده ولى در آن «كان ابى يقول‏» نيست.